NOS4A2 – Sezon 1 – RECENZJA

NOS4A2 (Nosferatu) – amerykański serial dark fantasy stacji AMC, którego twórcą jest Jami O’Brien. Serial jest na motywach powieści wydanej pod tym samym tytułem, autorstwa Joe Hilla. Za produkcję serialu odpowiada O’Brien Construction (studio produkcyjne Jami’ego O’Briena), The Tornante Company (studio produkcyjne Michaela Eisnera) oraz AMC Studios (AMC Networks).

Pierwszy sezon serialu NOS4A2 liczy 10 odcinków. Był on nadawany premierowo na kanale AMC od 2 czerwca 2019 roku do 28 lipca 2019 roku. Obecnie całość w Polsce możemy obejrzeć w języku polskim na platformie Amazon Prime Video.

NOS4A2 – Sezon 1 – RECENZJA

OPIS WPROWADZAJĄCY BEZ SPOILERÓW

W miejscowości Here w Stanie Iowa, zostaje porwany mały chłopiec Daniel Moore. Porywacz zwabia do samochodu chłopca prezentami i przedstawia mu się jako Charlie Manx. Obiecuje chłopcu wyjazd do Christmaslandu. W poszukiwanie chłopca angażuje się młoda Margaret „Maggie” Leigh, która korzysta z magicznych płytek Scrabble wskazujących jej tropy. W tym czasie w Haverhill w Stanie Massachusetts, Victoria „Vic” McQueen myśli o wyrwaniu się z małej mieściny. Chce rozpocząć studiowanie sztuki. Jej pomysłowi dopinguje jedynie ojciec oraz jej przyjaciółka Willa Brewster.

W lesie przy jeziorze Winnipesauke, Vic pewnego dnia natrafia na duży drewniany most, który postanawia uwiecznić na swoim szkicu. Jej nauczycielka twierdzi, że pamięta ten most, ale wyburzono go dawno temu. Vic zastanawia się tym samym, czy nie bzikuje i dzieli się tymi obawami z chłopakiem poznanym na imprezie u Willi. Ponadto obawia się rozpadu małżeństwa swoich rodziców z uwagi na ich ciągłe kłótnie. Winna jest prowokująca matka i ojciec nadużywający alkoholu, co prowadzi go do agresji względem żony. Gdy wraca do domu, rodzice kolejny raz się sprzeczają. Tym razem o zagubiony zegarek. Vic wsiada na motocykl i wraca do lasu. Tam ponownie widzi most przez który postanawia przejechać. Most przenosi ją w okolice restauracji nad jeziorem Winnipesauke, gdzie odzyskuje zegarek ojca. Przejazd przez most powoduje jednak zawrotu głowy i krwawienie z oka. Gdy wraca do domu tym samym mostem, to mdleje i doznaje wizji pewnego potwora.

Ocknąć się pomaga jej tata, któremu zwraca zegarek. Następnego ranka matka informuje Vic, że ojciec ich zostawił. Victoria nie daje temu wiary i postanawia poszukać taty. Ponownie jedzie motocyklem do tajemniczego mostu, który tym razem przenosi ją przed dom, w którym widzi swojego tatę w towarzystwie kochanki. W tym czasie Charlie Manx wiezie Daniela swoim Rolls-Roycem. Etapowo w pojeździe niejako wysysa jego energię powodując przemianę chłopca. Sam natomiast dzięki temu młodnieje.

NOS4A2 – Sezon 1 – Recenzja – ANALIZA – część 1

Serial dark fantasy (red. połączenie horroru z fantasy) stacji AMC zatytułowany NOS4A2 jest na motywach powieści Joe Hilla. To kolejna autorska historia wykorzystująca jedynie postać wampira Nosferatu znanego z niemieckiego filmu niemego „Nosferatu, eine Symphonie des Grauens„. W tym przypadku serial, jak i książka skupia się bardziej na Victorii „Vic” McQueen niż na samym czarnym bohaterze tej historii. Vic przypadkowo odkrywa w sobie zdolność odnajdowania zagubionych rzeczy i osób. Wszystko zaczęło się, gdy pewnego razu podczas przejażdżki na motocyklu przez las w pobliżu Haverhill w Stanie Massachusetts, Vic natrafia na tajemniczy drewniany most. Okazuje się, że autentyczny most został rozebrany lata temu. W dziwnych okolicznościach materializuje się on jednak przed dziewczyną, która chce coś odnaleźć. Ów magiczny most staje się jej skróconą drogą do poszukiwanego przedmiotu, czy też danej osoby. W ten sposób Vic znajduje kilka przedmiotów, które były tematem wiecznych kłótni jej rodziców.

Jej specjalna zdolność szybko zostaje zauważona przez inne osoby. Swoiste medium Margaret „Maggie” Leigh odnajduje dziewczynę dzięki swoim magicznym płytkom Scrabble. Maggie również posiada pewne zdolności. Literki od Scrabble wskazują jej różne tropy na zasadzie skojarzeń (i dają odpowiedzi na pytania). Sama Maggie ma przez nie problemy rodzinne, bo powszechnie uważana jest za dziwadło. Niby nie otworzyła gabinetu wróżbiarki i ma normalną pracę w bibliotece, ale i tak wiele osób nie traktują ją przez to poważnie. Czasami jednak jej zdolności wykorzystuje miejscowy szeryf Bly. Ten raczej uważa, że dziewczyna ma dobrą intuicję, niż że tropy podsuwają jej słowa tworzone z literek Scrabble. Te jednak kolejny raz przynoszą jej trop wskazując na Vic. Magia Scrabble sugeruje Maggie, że młoda artystka potrafi odnajdywać zaginione rzeczy i osoby. Tym samym może pomóc jej odnaleźć porwanego chłopca o imieniu Daniel Moore. Maggie wykorzystuje tą szansę i namawia Vic do pomocy w poszukiwaniach chłopca.

NOS4A2 – Sezon 1 – Recenzja – ANALIZA – część 2

Z serialu NOS4A2 dowiadujemy się za pośrednictwem Maggie, że chłopca uprowadził pewien upiór. Tak nazywano niegdyś wampiry na terenach słowiańskich. To ludzie, których kiedyś ktoś przeklął, a następnie zmarli śmiercią gwałtowną. To pozwoliło dokonać ich przemiany. Zresztą w ten sam sposób nazywani byli bohaterowie „Hemlock Grove„, jeżeli ktoś miał okazję obejrzeć ten serial. Tutaj za złowieszczego upiora robi tytułowy Nosferatu stylizowany na NOS4A2. Podobno od dekad wabi on do swojego pojazdu małe dzieci, kusząc ich ofertą przejazdu do magicznego i cudownego dla każdego dziecka Christmaslandu. Na swoim sumieniu ma on nie tylko liczne porwania małych chłopców i małych dziewczynek, ale również często brutalne morderstwa ich rodziców. W serialu na szczęście nie tylko posiłkujemy się wersją zdarzeń przedstawioną przez Maggie, ale mamy okazję poznać naocznie motywację opisywanego upiora.

Charlie Manx – bo tak się przedstawia porywacz – jest przekonany, że odwala dobrą robotę. W rzeczywistości wcale nie porywa tych dzieci, a jedynie uwalnia ich od potworów, jakimi w rzeczywistości są ich rodzice. Właściwie gdyby nie ta cała magiczna otoczka i występowanie legendarnego potwora, to serial mógłby otrzymać miano thrillera kryminalnego 🙂

Poza tym sam serial porusza pobocznie kilka ważnych tematów. Jednym z nich jest przemoc w rodzinie. Główna bohaterka jest ciągle zahaczana przez różne osoby, aby wystąpiła oficjalnie przeciwko swojemu ojcu. Wiadomo jest powszechnie, że Chris McQueen po wielu głębszych bił swoją żonę. Jednak dla swojej córki jest opiekuńczy i troskliwy. Ponadto nigdy jej nie skrzywdził, dlatego Vic nie ma powodów do zeznawania przeciwko swojemu tacie. Wbrew pozorom nie jest to mało istotny temat. Ukazuje on nam bowiem specyficzną skandaliczną postawę tzw. zachodnich demokracji. Ta jakby się wgłębić w tą tematykę, często w ten sposób wypacza różne postępowania rozwodowe, gdzie wymuszane są na dzieciach pewne stronnicze zeznania.

NOS4A2 – Sezon 1 – Recenzja – ANALIZA – część 3

Oczywiście w serialu NOS4A2 nie jest tak, że główna bohaterka jest ślepa na alkoholowy problem swojego ojca. Ma to swój wydźwięk w pewnym momencie przedstawianej historii. Problematyczne dla dziewczyny jest jednak to, że nie może ona liczyć na wsparcie od strony swojej matki. Ta wręcz od początku zniechęca ją do wyjazdu na studia. Linda McQueen, która w życiu niewiele osiągnęła, uważa że córka powinna zostać Haverhill i powinna zajmować się pracą społecznie pożyteczną. Linda nie jest zadowolona, że Vic wybiera się na studia, a tym bardziej, że planuje studiować sztukę. Nawet chce wytępić w córce artystyczne ciągotki, co jest nad wyraz widoczne w tym serialu i porusza kolejny ważny problem psychologiczny i pedagogiczny.

Jak widać serial mimo magicznej fabuły potrafi pobocznie przemycić kilka dość istotnych problemów, które często wymagają szerszego naświetlenia. Takich pedagogicznych elementów jest tu nawet więcej i nie tylko dotyczą one Victorii „Vic” McQueen. Jednym razem potrafią one dotknąć jej nowego kolegę Drew Butlera, a innym razem zahaczają o postać Maggie Leigh i powszechny problem tolerancji i akceptacji. No ale jest to serial AMC, a AMC to klasa sama w sobie (red. sugeruję przeczytać artykuł „AMC od lat bryluje na serialowych salonach„). Nawet jeśli z pozoru serwują nam bajkową opowieść dla dorosłych, to potrafi ona być dodatkowo podszyta grubszymi nićmi.

Tematem przewodnim pierwszego sezonu NOS4A2 jest zabieranie dzieci do magicznego Christmaslandu. Mając to na uwadze dostajemy w tym klimacie przygotowaną czołówkę do serialu. Ta jest przy okazji okraszona klimatyczną świąteczną melodią. W produkcji tej nie możemy też narzekać na grę aktorską. Generalnie wszystkie główne postacie są w tej produkcji dobrze rozpisane, a aktorzy w tych rolach spisują się dobrze. A skoro aktor odrywający rolę Charlie’ego Manxa twierdzi, że dobrze czuje się w rolach tego typu czarnych charakterów, to tylko działa na korzyć dla danej produkcji.

NOS4A2 – Sezon 1 – Recenzja – O AKTORACH – część 1

To jeszcze rzut okiem właśnie na warstwę aktorską. Wspominany wyżej Charlie Manx, to aktorsko Zachary Quinto, który szerzej dał się poznać publice wcielając się właśnie w taki czarny charakter w jednym z seriali NBC. To oczywiście Sylar w „Heroes„. Wcześniej telewizyjnie występował raczej w rolach epizodycznych, poza drobnym przypadkiem, gdy dłużej na srebrnym ekranie gościł w roli analityka komputerowego w serialu „24” (znanego w Polsce jako 24 godziny). W późniejszych latach Zachary Quinto został zaangażowany do roli młodszej wersji wolkańskiego oficera Gwiezdnej Floty Spocka w filmach z serii Star Trek. Zagrał tą postać w filmie „Star Trek„, następnie w „Star Trek Into Darkness” oraz „Star Trek Beyond„. Serialowo to jeszcze Chad Warwick w „American Horror Story: Murder House” oraz Oliver Thredson w „American Horror Story: Asylum„.

Victoria „Vic” McQueen, to aktorsko Australijka Ashleigh Cummings. To że jest ona o 10 lat starsza niż postać którą odgrywa to już szczegół, zważywszy na amerykańskie seriale 😉 Aktorka wybiła się na filmie „Tomorrow, When the War Began„. Serialowo to między innymi Cheryl West w „Westside” oraz Celia Houghton w miniserialu „Gallipoli„.

Maggie Leigh, to natomiast w rzeczywistości Jahkara Smith. W serialu gra starszą od Vic, a w rzeczywistości jest kilka lat od niej młodsza 😉 W NOS4A2 to pierwsza jej poważna rola.

Willa, to aktorsko Paulina Singer. Serialowo to między innymi Laney Reed w pierwszym sezonie „Tell Me a Story„. To również Lainie Whicker w „Falling Water” oraz Josie Mac w drugim sezonie „Gotham„. Craig, to natomiast w rzeczywistości Dalton Harrod. Jego niektórzy mogą kojarzyć z pierwszego sezonu „The OA„.

Drew, to aktorsko Rarmian Newton. Aktor wcielał się w postać Maashousa Eversa w „Rise” (z polskim tytułem Podnieś głos) oraz w postać Ethana Daviesa we wspomnianym wyżej serialu CBS All Access „Tell Me a Story„. Szeryfa w serialu NOS4A2 odgrywał natomiast Chris McKinney.

NOS4A2 – Sezon 1 – Recenzja – O AKTORACH – część 2

Chris McQueen, to aktorsko Ebon Moss-Bachrach. Amerykanina możemy kojarzyć z postaci Davida Liebermana w netlfixowym serialu Marvela „The Punisher„. Serialowo to również Nick Salenger w „Damages” oraz Trey Carano w CBS All Access Original „Interrogation„.

Linda McQueen, to natomiast w rzeczywistości Virginia Kull. Serialowo to między innymi Kathy Shaughnessy w „The Looming Tower” od platformy hulu oraz Emily Barnes w produkcji HBO „Big Little Lies„. Inni mogą też ją kojarzyć z roli Katie w serialu Amazona „Sneaky Pete” oraz postaci Sadie w serialu „Mr. Mercedes„. Epizodycznie przewinęła się również przez drugi sezon „The Affair” oraz pierwszy sezon „This Is Us„.

Uprowadzony Daniel Moore, to w rzeczywistości Asher Miles Fallica. Dzieciak miał okazję wystąpić w pierwszym sezonie „Ozark„, jako młodsza wersja Jonah.

Haley Smith, to natomiast w rzeczywistości Darby Camp. Ta mała aktorka ma na koncie większą rolę, bo zagrała regularnie postać Chloe Mackenzie w serialu „Big Little Lies” (polski tytuł – Wielkie kłamstewka).

Jolene July, to aktorsko Judith Roberts. Serialowo to między innymi Taslitz w „Orange Is the New Black„. Natomiast w roli Tiffany Jones wystąpiła Jamie Neumann. Ją możemy kojarzyć z roli Dorothy ‚Ashley’ Spiny w serialu „The Deuce” (znanym w Polsce jako Kroniki Times Square) oraz z postaci Brianny ‚Berry’ Gelden w trzecim sezonie serialu „Jessica Jones„.

To już całkiem na koniec Bing Partridge. W tą postać wciela się Amerykanin islandzkiego pochodzenia Ólafur Darri Ólafsson. Ostatnimi czasy udzielał on swojego głosu w kukiełkowym fantasy „The Dark Crystal: Age of Resistance„. Aktorsko to między innymi Ariel Helgason w „The Widow” oraz Andri Ólafsson w „Ófærð” (pol. W pułapce). Serialowo to również Ojo w „Emerald City” oraz Credence Mason w „Quarry” (pol. Zamęt).

NOS4A2 – Sezon 1 – Recenzja – PODSUMOWANIE

Pierwszy sezon NOS4A2 to bynajmniej nie jest zwykła bajkowa powiastka o potworze, który porywa grzeczne dzieci od niegrzecznych rodziców. To serial który równocześnie porusza wiele istotnych problemów natury psychologicznej i pedagogicznej. Fabularnie zresztą też nic mu nie brakuje, bo jest oparty na dość dobrej powieści autorstwa Joe Hilla. Ten wielokrotnie już udowodnił światu, że jest równie dobrym twórcą literackim (zarówno książkowym, jak i komiksowym) co jego ojciec Stephen King. No a jeśli za adaptacje jego twórczości bierze się AMC to zwiastuje to przynajmniej dobre widowisko.

Serial doczekał się kontynuacji. Jeżeli ktoś nie miał jeszcze okazji obejrzeć NOS4A2, to serial jest dostępny w Polsce legalnie na platformie Amazon Prime Video.

Udostępnij w social mediach