Dawson’s Creek – SEZON 2 – Recenzja

Dawson’s Creek 2 (polski tytuł : Jezioro marzeń 2) – druga odsłona amerykańskiego serialu młodzieżowego, opowiadającego o perypetiach miłosnych Dawsona Leery i paczki jego znajomych. Twórcą serialu jest Kevin Williamson. Informacje o producentach serialu oraz informacje z wstępnym zarysem fabuły całej historii, zostały zawarte w artykule dotyczącym pierwszej odsłony tego serialu – Dawson’s Creek 1.

GATUNKI : teen drama / coming of age / romans
KRAJ PRODUKCJI : USA

Drugi sezon serialu Jezioro marzeń liczy 22 odcinki. Dawson’s Creek 2 był nadawany premierowo na kanale The WB od 7 października 1998 roku do 26 maja 1999 roku.

Dawson’s Creek – SEZON 2 – Recenzja

OPIS WPROWADZAJĄCY NIE ZAWIERA SPOILERÓW, ALE POSIADA NAWIĄZANIA DO POPRZEDNIEGO SEZONU

W finałowych odcinkach poprzedniego sezonu Jen zerwała z Dawsonem pod pretekstem, że woli na jakiś czas zostać sama. Jednak chwilę później umawia się do wesołego miasteczka z kolegą ze szkoły – Cliffem. To zezłościło Dawsona, który równocześnie zrozumiał, że nie powinien sobie zawracać głowy Jen. Ma pod nosem Joey i tym samym uświadomił sobie, że zaczął darzyć ją uczuciem. Poza tym istnieje ryzyko, że trafi ona w ręce jego kumpla Pacey’a, który właśnie mu oświadczył, że zakochał się w jego najlepszej przyjaciółce. Jednakże gdy nowojorska dziewczyna zrozumiała swój błąd i prosi Dawsona o drugą szansę dla nich dwojga, to ten tym razem nie podchodzi entuzjastycznie do tego pomysłu.

Dawson długo się zabiera za odkrycie się ze swoimi uczuciami względem Joey. Nagle spada na niego jak grom z jasnego nieba informacja, że Joey może dostać stypendium i wyjechać do Francji. Dalej jednak nie może się przełamać, by okazać swoje uczucia. Dopiero wspólna wizyta w więzieniu, w ramach odwiedzin ojca Joey oświeca go, że powinien zrobić krok naprzód w ich wspólnych relacjach. Ostatecznie robi ten krok, by powstrzymać Joey przed wylotem do Francji. Zbiega się to wszystko z czasem zakłopotania Jen, która chciała ponownie odzyskać Dawsona, ale właśnie zmarł jej dziadek, po kolejnym ataku serca, którego dostał na chwilę po wybudzeniu się ze śpiączki.

Po oczekiwanym pocałunku, relacje Joey i Dawsona wchodzą na wyższy poziom. Joey tym samym porzuca pomysł wyjazdu do Francji. Jen jednak wciela się w rolę Joey z początku jej znajomości z Dawsonem i chce zakłócić ich wschodzący związek. Jednakże Dawson teraz zachowuje się jak świadomy mężczyzna i pozostaje wierny uczuciom do Joey. W stosunku do Jen obiecuje jedynie relacje przyjacielskie. Dziewczyna jednak zamierza powalczyć o swojego byłego chłopaka.

Równocześnie w tym samym czasie w Capeside pojawia się nowa rodzina. Pacey Witter przypadkowo wpadł na jedną z rodzeństwa McPhee – Andie. Od samego początku ich wspólne relacje wyglądają bardzo burzliwie z uwagi na falę wzajemnych złośliwości. Jednak jak mówi stare porzekadło „kto się czubi, ten się lubi”. I to z czasem sprawdza się w stosunku do znajomości Pacey’a i Andie McPhee.

Dawson’s Creek – SEZON 2 – Recenzja – ANALIZA – część 1

Drugi sezon tego młodzieżowego serialu z końca poprzedniego wieku kontynuuje wątki zapoczątkowane w poprzedniej odsłonie. Jeżeli pierwszy sezon miał dla Was wiele zawirowań miłosnych, to Dawson’s Creek 2 w tej kwestii przeniesie Was na znacznie wyższy level. Początkowo wydawało się, że do miłosnego trójkąta Dawson-Joey-Jen dołączy Pacey. O dziwo zaczął on inaczej postrzegać przyjaciółkę swojego najlepszego kumpla. Ta jednak szybko odrzuca jego zaloty, bo jej uczucia są skierowane w stronę Dawsona. Pacey następnie na siłę próbuje znaleźć zastępstwo po utracie o wiele starszej od niego Tamary. Tą lukę ma mu nawet zapełnić najładniejsza dziewczyna w szkole – Kristy Livingstone. Podświadomie jednak wie, że nic z tego nie będzie, dlatego z czasem jego upatrywania przenoszą się na nową Andie.

Są też wątki poboczne zapoczątkowane w pierwszej odsłonie, które teraz mają swoje konsekwencje. Jednym z nich jest kryzys małżeński rodziców Dawsona. Wszystko zaczęło się od zdrady jego mamy, który miała sekretny romans z kolegą z pracy. To z czasem trafiło piorunem ich małżeństwo. Mitch Leery mimo wielu prób ze strony Gail, nie może przejść po tym incydencie do porządku dziennego. Nawet jeśli w pewnym momencie wygląda wszystko tak, jakby miało wrócić do normy, to kolejnym razem ich kryzys małżeński się pogłębia. Dawson przy tym wszystkim jest postronnym obserwatorem, choć stara się bardzo interweniować w tej sprawie. Oczywiście na tyle, na ile mu na to pozwalają rodzice. Ci jednak wolą swój kryzys zażegnać osobiście, czyli bez udziału osób trzecich. Nawet jeśli ich decyzje będą krzywdzące dla ich syna.

Dawson’s Creek – SEZON 2 – Recenzja – ANALIZA – część 2

Dawson’s Creek 2 to jednak przede wszystkim burzliwie relacje związku Dawsona i Joey. Mimo, że ta dwójka przyjaźni się od wczesnego dzieciństwa, to z czasem wychodzi na jaw, że wiele rzeczy o sobie nawzajem nie wiedzą. To prowadzi do dziwacznych nieporozumień i niepotrzebnych sporów. W tle ich związku jest jeszcze Jennifer. Ta z początku odrzuca Dawsona, a później żałuje swojej decyzji. Później zachowuje się irracjonalnie (red. choć może od samego początku ta dziewczyna zachowuje się irracjonalnie). Ponadto w Dawson’s Creek 2 kolejny raz przyglądamy się bliżej relacji Jen z jej babcią. Są momenty, takie jak śmierć dziadka Jen, które przybliżają wnuczkę do babci. Różnice między nimi są jednak tak wyraźne, że te momenty można jedynie traktować jako tymczasowe zawieszenie broni.

W Dawson’s Creek 2 Jen znajduje sobie też nową kumpelę. Gorzej jednak nie mogła trafić, bo tą osobą jest demoniczna Abby Morgan. Dziewczynę poznaliśmy w najlepszym odcinku pierwszego sezonu (red. Tak – subiektywne określenie, ale to był jeden z tych odcinków, który najbardziej utrwalił mi się w pamięci oglądając premierowo Dawson’s Creek). To trochę schematyczne, bo w niemal każdym serialu młodzieżowym musi być taka czarna owca w szkolnej społeczności. Tu trafiło na Abbigail. Dziewczyna wiecznie wszystkim dogryza, jest mega złośliwa i psucie innym krwi jest jej najlepszym hobby. Abby to osoba, która też lubi manipulować innymi oraz wtyka nos w nie swoje sprawy. Jednak dzięki takiemu zachowaniu jest niezwykle barwną postacią i można ją nazwać największym czarnym charakterem całego Dawson’s Creek 2.

Dawson’s Creek – SEZON 2 – Recenzja – ANALIZA – część 3

W drugim sezonie poznajemy też rodzeństwo McPhee. Wspólny język z Andie próbuje znaleźć Pacey. Nie jest to proste na samym początku, bo ich znajomość rozpoczyna się od obustronnego przekrętu. Pacey na starcie udaje policjanta w skradzionym rodzinie radiowozie. To w niego uderza na drodze przypadkowo Andie. Później wychodzi na jaw, że z Pacey’a żaden policjant, choć chłopak miał niezły ubaw z gadatliwej blondynki i jej tłumaczeń się ze spowodowanej stłuczki. W Dawson’s Creek 2 poznajemy też jej brata. Jack McPhee zatrudnia się jako pomoc w barze prowadzonym przez siostrę Joey. Chłopak wydaje się na początku bardzo skryty w sobie i nie lubi rozmawiać o swojej rodzinie. Później się okazuje, że ma ku temu poważne powody. Z czasem widzom dane jest poznać sekret rodzinny McPhee.

Dawson’s Creek 2 (polski tytuł : Jezioro marzeń 2) prezentuje także luźniejsze wątki. W pierwszej odsłonie poznajemy tytułowego bohatera, jako miłośnika twórczości Stevena Spielberga. Sam również stara się zostać reżyserem na wzór swojego idola. Na początku oglądaliśmy jak Dawson montuje swój pierwszy horror. Finalny efekt wysyła na konkurs filmowych talentów. Następnie okazuje się, że Dawson zostaje doceniony za swoją pracę i otrzymuje dofinansowanie na swoją pierwszą bardziej wartościową produkcję filmową. Nie czekając za długo rusza do pracy nad swoim nowym filmem. Tym razem pada na romans, który bazuje na jego autobiograficznych przeżyciach. Teraz przed nim kolejne ważne zadanie. Musi zebrać obsadę aktorską, która najbardziej będzie pasowała do pierwowzorów jego postaci.

Dawson’s Creek – SEZON 2 – Recenzja – O AKTORACH – część 1

Dawson’s Creek 2 oczywiście dorzuca nam też wiele nowych postaci. Aktorsko ten serial młodzieżowy zaczyna się więc rozrastać. Cliff Elliot jeszcze z przełomu sezonów, to aktorsko Scott Foley. W 2000 roku zagrał on Romana Bridgera w filmie „Scream 3„. Serialowo to między innymi Sean Kelly w „Scrubs” oraz Patrick Devins w „True Blood„. Dla innych to również Bob Brown w „The Unit„, czy Henry Burton w „Grey’s Anatomy„.

Dziadka Jen zagrał Ed Grady. Abby Morgan, to natomiast w rzeczywistości Monica Keena. Serialowo to również Rachel Lindquist w „Undeclared„. W drobnych rolach oglądaliśmy ją w „Castle„, „CSI: Crime Scene Investigation” oraz jako Kayle w „Private Practice„.

Pan Peterson z liceum w Capeside, to aktorsko Edmund J. Kearney. Tyson 'Ty’ Hicks, to natomiast w rzeczywistości Eddie Mills. Najbardziej znana jego rola, to wcielenie się w postać Vandy’go w „Wasteland„. Epizodycznie pojawił się natomiast w „House M.D.” oraz „CSI: NY” (Crime Scene Investigation: New York).

Obsadzony do filmy Dawsona – Chris Wolfe, to aktorsko Jason Behr. Jego znamy z pierwszej adaptacji serialowej książki Roswell High. Zagrał Maxa Evansa w „Roswell„. Teraz wraca do drugiej już adaptacji tej powieści, a mianowicie „Roswell, New Mexico„.

Inna gwiazda filmu Dawsona – Devon, to aktorsko Rachael Leigh Cook. Aktorka ostatnio występuje często w filmach telewizyjnych Hallmark Channel Television. W przeszłości podkładała swój głos Chelsea Cunningham w „Batman Beyond„, a osobiście wystąpiła na ekranie epizodycznie w świetnej antologii serialowej „The Outer Limits„.

Dawson’s Creek – SEZON 2 – Recenzja – O AKTORACH – część 2

Ojciec Pacey’a – John Witter, to aktorsko John Finn. Serialowo w tych samych latach znamy go między innymi z kultowego „The X-Files„. Najdłużej na srebrnym ekranie gościł rolą Johna Stillmana w serialu „Cold Case„. Epizodycznie przewinął się przez „The Good Wife„, czy chociażby jako Earl Sutton przez „The Walking Dead„.

Nowa znajoma ojca Dawsona – Nicole Kennedy, to w rzeczywistości Mädchen Amick. Serialowo to przede wszystkim Shelly Johnson w „Twin Peaks„. To również Danielle Marchetti w „Damages” i Wendy Beauchamp w „Witches of East End„. Wystąpiła także w „Californication” i „Gossip Girl„. Obecnie wciela się też w rolę Alice Cooper w „Riverdale„.

Kristy Livingstone, to natomiast aktorsko Ali Larter. Aktorka szerzej rozpromowała się rolą Clear Rivers w „Final Destination 2„. Serialowo zasłynęła natomiast jako Sanders w „Heroes„.

Dawson’s Creek – SEZON 2 – Recenzja – O AKTORACH – część 3

Ojciec Joey – Mike Potter, to aktorsko Gareth Williams. Ostatnio zagrał on Reddinga w drugim sezonie „Mindhunter„. To również Warren w „True Detective” i w dalszej przeszłości Ted Quinlan w „Law & Order„. Epizodycznie przewinął się natomiast przez takie seriale, jak „The Mentalist„, „Masters of Sex„, czy przez pierwszy sezon obyczajowego „This Is Us„.

To jeszcze na koniec rodzeństwo McPhee. Andie, to aktorsko Meredith Monroe. Po poważnej roli w Dawson’s Creek 2, później trafiały jej się raczej wyłącznie role epizodyczne. Przewinęła się na srebrnym ekranie przez takie seriale, jak „Masters of Horror„, „The Mentalist„, czy „Hawaii Five-0„. Z nieco większych ról można tu wymienić jej postać Haley Hotchner w „Criminal Minds„. Wciela się też w Carolyn Standall w „13 Reasons Why„.

Jack McPhee, to natomiast w rzeczywistości Kerr Smith. Aktor w młodości wypromował się na amerykańskiej operze mydlanej. W późniejszych latach grywał również Ryana Thomasa w serialu „Life Unexpected„. To również Joseph Bauer z marvelowego „Agents of S.H.I.E.L.D.” oraz ze starszych lat Tom Nicholson w „Justice„. Epizodycznie zaliczył występ w antologii „The Outer Limits” oraz występował jako Kyle Brody w pierwszym „Charmed„.

Dawson’s Creek – SEZON 2 – Recenzja – PODSUMOWANIE

Dawson’s Creek 2 to burzliwe romanse nastolatków z Capeside, postawione do przynajmniej drugiej potęgi w stosunku do tego, co widzieliśmy w pierwszym sezonie. Romanse oczywiście grają tu dużą rolę, ale sam serial jest bardziej złożony. W tej odsłonie ujawnia nam się bardziej talent reżyserski tytułowego bohatera. Mamy też mocno akcentowany kryzys małżeński rodziców Dawsona. Do tego twórcy serialu pokazują nam na ekranie trudne relacje rodzinne na linii ojciec – syn w przypadku Pacay’a i Johna Wittera. Na deser (a może to nawet jedno z głównych dań) dostajemy wątek rodzinny McPhee oraz wkomponowaną idealnie w ten sezon demoniczną Abby Morgan.

Drugi sezon jest znacznie dłuższy od premierowego, więc siłą rzeczy dostajemy więcej wątków, dotyczących wszystkich głównych postaci w tym serialu. Każdy odcinek potrafi budzić emocje i mimo, że w sezonie jest ich aż dwadzieścia dwa, to nie znajdziemy tu nudnych przedłużaczy. No a jest to takie przecież powszechne przy współczesnych serialach, gdy telewizja serwuje nam więcej niż 10 lub 13 odcinków jakieś produkcji.

Udostępnij w social mediach