CATCH-22 – Miniseries

CATCH-22 (pol. Paragraf 22) – Hulu serial oryginalny. Komedio-dramat wojenny, stanowiący adaptację powieści Josepha Hellera, wydanej pod tym samym tytułem. Za produkcję miniserialu odpowiada Paramount Television (VIACOM), Smokehouse Pictures (studio produkcyjne George’a Clooney’a i Granta Heslova), Lakeside Ultraviolet, Yoki Inc. oraz Anonymous Content (studio produkcyjne Steva Golina).

CATCH-22 liczy 6 odcinków. Zostały one udostępnione równocześnie 17 maja 2019 roku na platformie HULU. W Polsce serial został udostępniony w całości dzień po amerykańskiej premierze, czyli 18 maja 2019 roku. Całość jest do obejrzenia na platformie HBO GO.

CATCH-22 – miniseries

OPIS WPROWADZAJĄCY BEZ SPOILERÓW

Serial opowiada o żołnierzu Johnie Yossarian, zwanym Yo-Yo, który służy w amerykańskich siłach powietrznych. Trwa II Wojna Światowa, a właściwie jej finalne etapy na kontynencie europejskim. Jego jednostka stacjonuje we Włoszech, a bombowce na których lata Yossarian, wykonują misję bombardowania Rzymu. Podczas każdej misji Yo-Yo jest odpowiedzialny za zrzucanie bomb idealnie nad wyznaczonym celem. Każdy taki przelot nad wyznaczonym celem to ryzyko strącenia przez baterie przeciwlotnicze wroga. Yo-Yo odlicza więc limit lotów, jaki pozostał mu do końca służby, aby móc wrócić do domu.

Kiedy Johnowi do końca slużby zostało zaledwie kilka lotów, zmienia się dowództwo jednostki, a nowy pułkownik Catchcart podwyższa załogom bombowców limit lotów do wykonania. Yo-Yo ma tego wszystkiego dość i zaczyna robić wszystko, by uniknąć dalszej służby. W pierwszej kolejności zaczyna symulować różne choroby. Następnie prosi lekarza jednostki o uznanie go za wariata, niezdolnego do dalszej służby. Jest jednak jeden szkopuł. Paragraf 22 mówi, że osoba uważająca się za wariata, nie jest wariatem jeśli unika walki, bo kierują nią wtedy świadomość zachowawcza w działaniu. Yo-Yo musi znaleźć więc inne sposoby, by uniknąć dalszych lotów, zanim te pozbawią go całkowicie życia.

CATCH-22 – miniseries – ANALIZA – część 1

W maju 2019 roku platforma Hulu zaserwowała widzom miniserial, bazujący na powieści Josepha Hellera CATCH-22. To z jednej strony poważna opowieść wojenna, ale serwowana w dużej mierze w lekkiej, często humorystycznej konwencji. Historia ukazuje przebieg służby wojskowej z perspektywy jednego żołnierza – Johna Yossarian. Koledzy z wojska nazywają go często Yo-Yo.

To z jednej strony przykładny oficer, który dobrze spełnia swoje obowiązki bojowe. Z drugiej strony często narzeka na absurdy panujące w jednostce, w której stacjonuje. Jednym z takich absurdów jest dla niego zbytnie przykładanie wagi do elementów defilady wojskowej, która jest konikiem dowódcy jednostki Scheisskopfa. Zmuszony do bezsensownych dla niego praktyk, odbija to sobie na Scheisskopfie, potajemnie romansując z jego żoną.

W pewnym momencie Scheisskopf opuszcza jednostkę, a dowództwo obejmuje pułkownik Catchcart. Ten ma w zwyczaju wysyłać bombowce w najbardziej zapalne rejony Włoch. Dodatkowo jakby na złość Yossarianowi, któremu służba na froncie już dobiega końca, podwyższa on stale limity lotów nad celami wroga. W ten sposób Yo-Yo wie, że dla niego służba może się przedłużać praktycznie w nieskończoność, a dokładnie do momentu faktycznego zakończenia wojny.

Od tej chwili Yo-Yo robi wszystko, by zaprzestać narażania własnego życia. Symuluje choroby, a jak to nie pomaga, to szuka innych rozwiązań, by nie wyruszać w kolejne misje. Jak sam tłumaczy, to nie ze względu na tchórzostwo, tylko na racjonalne podejście do tematu niepotrzebnego narażania własnego życia. W ten sposób jednak odwleka ostateczny termin swojego zwolnienia ze służby.

CATCH-22 – miniseries – ANALIZA – część 2

CATCH-22 to tragiczna opowieść o żołnierzu, który widzi jak na jego oczach giną inni koledzy z jego służby. To opowieść o szukaniu rozwiązania wybrnięcia z ciężkiej sytuacji oraz zderzenia się z niewidzialną ścianą mechanizmów działania hierarchicznych służb mundurowych. To opowieść o bezsilności i psychicznym sposobie radzenia sobie z sytuacjami bez wyjścia, na które główny bohater nie ma wpływu. Za każdym razem gdy Yo-Yo myśli, że może ominąć ustanowione wewnętrzne zasady, odbija się od nich, niczym piłka od ściany, która ponownie wraca na boisko. Szukanie pomocy w osobie lekarza, sanitatiuszki, czy nawet absurdalnie szybko awansowanego wyżej kolegi, generalnie nic mu nie daje. Za każdym razem, przy każdej próbie Yossariana, widzowie obserwują, że nie może on oszukać przeznaczenie. Widz jedynie zastanawia się, kiedy Yo-Yo odpuści i pogodzi się z losem. Z biegiem czasu widzimy, że co tu dużo mówić, dość tragicznym losem.

Koniec końców CATCH-22 to jednak komedio-dramat. Sytuacje przedstawione w serialu wyglądają komicznie. I nie zawsze dotyczą one głównego bohatera opowieści. Mamy tu żołnierza imieniem i nazwiskiem Major (red. w USA od zawsze panuje wolna amerykanka w kwestii nadawania imienia dzieciom. Imię Major pojawia się chociażby w serialu „iZombie„.). Oficer na drugie imię też ma Major. W ten sposób Major Major Major staje się tematem żartów, ale i także pewnych nieporozumień. Starsi oficerowie zaklasyfikowali go do sztabu dowodzącego, jako uczestnika odpraw. Aby nie trzeba było wszystkiego teraz prostować, postanawiają oni awansować go na Majora. Od teraz to Major Major Major Major. Nie mniej zabawna jest kariera wojskowa Milo Minderbindera. Dzięki wrodzonemu cwaniactwu widzimy jak świetnie potrafił on się ustawić podczas trwania wojny.

Łączenie trudnego i poważnego tematu z otoczką humorystyczną to cecha przewodnia komedio-dramatów. Nie jest to jednak łatwe zadanie, bo można przy tym przeholować. A w takim wypadku pozostanie niesmak. Przy CATCH-22 można śmiało powiedzieć, że Hulu wykonało dobrą robotę. Platforma wraz z producentami serialu stanęła na wysokości zadania i ukazany obraz w żaden sposób nie powinien obrazić nawet prawdziwych uczestników II Wojny Światowej.

CATCH-22 – miniseries – O AKTORACH – część 1

A jak CATCH-22 wygląda od strony aktorskiej ? Nasz główny bohater John Yossarian, zwany Yo-Yo, to aktorsko Christopher Abbott. Aktor niedawno wystąpił w roli Davida Scotta w filmie „First Man„. Serialowo to przede wszystkim Mason Tannetti w „The Sinner„. To także Charlie Dattolo w „Girls„. Epizodowo pojawił się także w serialu „Law & Order: Criminal Intent„.

Major Major Major Major, to w rzeczywistości Lewis Pullman. Aktor wcześniej zagrał między innymi w filmie „Aftermath„. Milo Minderbinder, to natomiast aktorsko Daniel David Stewart.

Kid Sampson, to aktorsko Gerran Howell. Walijski aktor zagrał chociażby Jacka w serialu NBC „Emerald City„. Sanitaruszka (czy pielęgniarka) Duckett, to natomiast aktorsko Tessa Ferrer. Ją serialomaniacy powinni kojarzyć z postaci Doktor Leahi Murphy w „Grey’s Anatomy„. To także Katie Sparks z pierwszego sezonu „Extant„.

Major de Coverley, to aktorsko Hugh Laurie. Angielski aktor w przeszłości zagrał drobne role w fabularnym „101 Dalmatians” oraz „Stuart Little„. Ponadto grał w „The Man in the Iron Mask” (wersji z 1998 roku). Serialowo to przede wszystkim Doktor House w „House, M.D.”. To także Richard Onslow Roper w „The Night Manager„.

Doktor Daneeka, to w rzeczywistości Grant Heslov, czyli reżyser i producent serialu CATCH-22. W przeszłości wyreżyserował on chociażby film „Good Night, and Good Luck„.

Taką samą rolę, czyli reżysera, producenta oraz aktora grającego postać dowódcy Scheisskopfa, pełni w tym serialu George Clooney. To znany aktor filmowy i serialowy. Filmowo to trzeba zacząć od najwyższych laurów, czyli wcielenia się przez niego w postać Batmana w filmie „Batman & Robin” (red. wyżej już nie można, chyba że jakąś postać ze starych Gwiezdnych Wojen ;P). To także Danny Ocean w „Ocean’s Eleven” i Chris Kelvin w „Solaris„. Serialowo to przede wszystkim Doktor Doug Ross w „ER” (znanym w Polsce jako Ostry dyżur). To także Detektyw James Falconer w „Sisters” oraz Booker Brooks w pierwszej edycji serialu „Roseanne„.

CATCH-22 – miniseries – O AKTORACH – część 2

Orr w CATCH-22, to w rzeczywistości Graham Patrick Martin. Serialomaniakom jest on znany z roli Eldridge’a McElroy’a w „Two and a Half Men„. Epizodowo przewinął się natomiast przez takie produkcje jak „The Good Doctor„, „iCarly„, czy „Law & Order: Criminal Intent„.

Nately, to aktorsko Austin Stowell, a Clevinger to Pico Alexander, znany z filmu „War Machine„. Serialowo przewinął się chociażby przez serial „Orange Is the New Black„.

Captain Aardvark, to aktorsko Rafi Gavron. Aktor występował w przeszłości w serialu „24” (znanym w Polsce jako 24 godziny) oraz historycznym „Rome„. Epizodowo pojawił się natomiast w „Bones„, czy chociażby w serialu Amazona „Homecoming„.

McWatt, to natomiast w rzeczywistości Jon Rudnitsky. To głównie amerykański komik, ale aktorsko przewija się też w różnych serialach. Na ekranie pojawił się chociażby w serialu Amazon Prime – „Red Oaks„.

Porucznik pułkownik Korn, to aktorsko Kevin J. O’Connor. Aktor zagrał między innymi w filmie „Peggy Sue Got Married” oraz jako Igor w filmie „Van Helsing„. Serialowo wystąpił w innym miniserialu Hulu, stworzony na bazie prozy Stephena Kinga „11.22.63„. To także serialowy Comandor Fischer w „Chicago P.D.”. Epizodowo pojawił się chociażby w „The Blacklist„.

To jeszcze na koniec Pułkownik Catchcart. W tej roli Kyle Chandler. Aktor zagrał w nowej wersji przygód olbrzymiej małpy, w filmie „King Kong„, w reżyserii Petera Jacksona. To także Jackson Lamb w „Super 8” oraz Patrick Denham w „The Wolf of Wall Street„. Wcielił się też w postać Deke’a Slaytona w „First Man„. Ostatnio natomiast gra w nowych filmach o Godzilli. Zagrał Marka Russella w „Godzilla: King of the Monsters” oraz został zaangażowany do filmu „Godzilla vs. Kong„. Serialowo to chociażby John Rayburn w „Bloodline” i Gary Hobson w „Early Edition” (w Polsce znanym pod tytułem Zdarzyło się jutro).

CATCH-22 – miniseries – PODSUMOWANIE

CATCH-22 to kolejny udany serial platformy Hulu. Generalnie ma ona zmienną skuteczność, bo bardzo dobre seriale potrafi przeplatać seriami niskich lotów. Jednak w temacie miniseriali zaczyna powoli wysuwać się na pierwsze miejsce i chyba tylko kwestią czasu jest zdetronizowanie w tej materiii dotychczasowego lidera, czyli HBO. (chociaż serialowa wersja „Four Weddings and a Funeral” może przekreślić tą tezę). Wojenna opowieść dostarcza widzom sporo dramatyzmu, ale i równocześnie w wielu sytuacjach potrafi rozbawić do łez. Można jedynie żałować, że dostajemy tylko 6 odcinków, ale w takim wypadku nie ma tu mowy o jakiś zbędnych przedłużaczach.

W Polsce nadal nie mamy legalnie dostępności do platformy Hulu. Cały CATCH-22 możemy jednak, dzięki wykupionej przez HBO licencji, obejrzeć w języku polskim na platformie HBO GO (oraz oczywiście także w tradycyjnym paśmie telewizyjnym na kanałach HBO).

Udostępnij w social mediach